ŽOAMBO ŽOET WORKESTRAO KROZ VRIJEME DOSADE
ŽŽW je nastao 1992 g. od triju provincijalnih studenta s
juga Slovenije, gladnih nove muzike. Pošto su u Ljubljani u
ratnim godinama naletjeli na nedostatak domaċe
avantgarde, a kamoli uvozne, odlučili su da izmisle muziku koja
im fail. Umjesto kultiviranog izraza, osnovanog na
naprimer jazz tradiciji, izrastao je korov, koji se u prvim
godinama hrani nepoštivanjem i rušenjem predaje žanrova.
Presudni činioci kulturnog miljeja koji određuju izrastanje
Žoamba u sazrio orkestar su hard core punk i novi američki noise,
koji vladaju omladinskim klubovima, suvremena klasična
muzika, odjeci jazza u opozicionom rocku, te sirovost,
grubost i srdačnost ruralnih muzičkih tradicija zemalja Pakta
za stabilnost u jugoistočnoj Evropi.
Uz to, Žoambo ponekad
zloupotrebljava najefikasnije (nazovi kancerogene) elemente
nekih novih popularnih kultura i, stavljajuċi ih u neočekivane
kontekste, pokušava razgolititi njihov ideološki
moment.
Imenovanje ansambla bilo je motivirano
sprdačinom iz južnoameričkih soap opera (Jumbo jet
orchestra na kao portugalskom) u vrijeme, dok se u zemljama
bivšeg socializma idejni vakuum postmodernizma mogao
tek nasluċivati.
Danas Žoambo u Sloveniji često služi kao
referencija za čudne, nove muzike. Umjesto da iritirajuċim
izrazom otvori neku medijsku glavu, orkestar je jedino
stvorio određen prostor za one, koji odstupaju od svakog standarda. Ali
ne samo svojom muzikom, veċ i kulturnoumjetničkim
djelatnostima volonterskog, organizatorskog i novinarskog
karaktera. Naravno, u tome nisu bili sami.
Za orijentaciju gluhima i muzikolozima: ŽŽW je
klasični rock trio, bubanj, bas i gitara, basista i gitarista
pjevaju. Muzika je narativno strukturirana i udaljuje se od pop
forme (strofe-refreni). Tok muzike, osnovan na kompleksnim
ritmičkim promjenama, čini koherentnim gusto harmonijsko
tkivo gitare i basa u ljutim kontrapunktima. Nazovi ga
rokenrolom. Ravnopravan elemenat su vokali, u suštini
staroslavenski pantonalni, a kreċu se između uzvikivanja
parola i operete, ne zaobilazeċi ljubavni zov foke. Tekstovi o
ljubavi i ratu rijetkokada nisu fragmentirani na nadrealističke
slike, a češċe su podređeni grotesknim zvučnim učincima.
Mada bi Žozef Salazar u tome video buržoazni elemenat
podređivanja teksta zvučnosti u belcantu, sebe smatraju
sledbenicima brechtovskog teatra i poezije.
Na novoj ploċi sa naslovom “Svakoga dana u svakom
pogledu sve manje nazadujem” trio postaje moċnim
instrumentalnim kvartetom, koji u istu ruku koristi glazbeni
studijo kao instrument,
Dok su uslijed nedostatka fidbeka od strane
literarne kritike ostali bez riječi, sami su riješili zov divljine
zamijeniti saksofonom. Ne bi li opravdali one, koji su u visoko
strukturiranoj muzici čuli improvizaciju. Ukratko, novi produkt
ŽŽW ubraja se u onu grupu umetničkih aktova (ako je ima),
koja je lišena/oslobođena želje( i sarajeva), dok u istu ruku
svojom simpatičnom iracionalnošċu ostaje distancirana od
intelektualističkog pristupa.
Samostalne objave:
Kabelski kresovi, kaseta, FV založba, Ljubljana, 1994
Laibach - Tiranha, CD, ZPSV, Koper, 1998 (split CD sa Absent minded)
Svakoga dana u svakom pogledu sve manje nazadujem /
Every Day in Every Sense I Less Regress, CD-R, Domači posnjtki, 2002
Kompilacije:
No border jam, CD, Front rock, Maribor, 1993
Smeri razvoja, CD, Front rock, Maribor, 1995
Druga liga, učestvovanje sa dvadesetak minuta, CD, ZPSV, Koper, 1995
Few ways to start a new day, kaseta, Lunatic, Split, 1995
Ho-Urk, kaseta, URK, Zagreb, 1998
Art&Music festival, CD, Dilema, Pula, 1998
Radio Študent 1989-1999, CD, Radio Študent, Ljubljana, 1999
Postava:
Gregor Belušič (Postojna, 1972) - gitara, vokal. Diplomirani
biolog, istražuje vid insekata. Klupski radnik u Menzi pri
koritu, Metelkova, Ljubljana.
Ivo Poderžaj (Postojna, 1970) - bas, vokal. Profesor
engleskog na srednjoj školi u Postojni. Organizator, klupski
radnik u Menzi pri koritu, Metelkova, Ljubljana.
Marjan Stanič (Bitolj, 1975) - bubanj, od 1995 do danas.
Bubnjar u brojnim ansamblima, surađuje sa rock, jazz i etno
muzičarima, glumcima i teatrima u SFRJ.
Andrej Fon (Sežana, 1980) - saksofon, klarinet.
Nezaboravan član još nezaboravnije grupe Strahuljari.
Student sociologije kulture i filozofije.
Erik Muševič - bubanj, 1992 - 1994.
Uroš Srpčič - bubanj, 1994 - 1995.
Nastupi i turneje u inostranstvu:
Skoplje, Niš, 1995
Budimpešta pet puta, bez vađenja, 1995 - 1998
Austrija, 1995
Holandija, pet nastupa sa četiri ansambla iz Slovenije, Hrvatske i Italije, 1996
Beograd, Rex, 1996
Holandija i Nemačka, osam nastupa, 1997
Mađarska, tri nastupa, 1997
Češka, dva nastupa, 1995, 1997
Bijenale mladih umetnika Mediterana i Evrope, Rim, 1999
